Bali: Czy wyspa bogów to naprawdę raj na ziemi?

O Bali słyszał każdy. Zdjęcia huśtawek nad przepaścią i idealnie zielonych pól ryżowych zalewają internet. Postanowiłem sprawdzić, czy pod tą warstwą filtrów kryje się coś autentycznego. Spędziłem dwa tygodnie w Ubud i na okolicznych wyspach – oto moje wrażenia.

Ubud – serce wyspy i małpie figle

Moja przygoda zaczęła się w Ubud, kulturalnej stolicy wyspy. Powietrze pachnie tu kadzidłami i świeżymi owocami. Odwiedziłem słynny Monkey Forest, gdzie małpy są tak pewne siebie, że potrafią otworzyć Ci plecak w poszukiwaniu jedzenia (uwaga na okulary!). Ale to, co naprawdę zachwyca, to tarasy ryżowe Tegallalang. Spacer pośród tych soczyście zielonych kaskad o wschodzie słońca to moment, dla którego warto było lecieć na drugi koniec świata.

Duchowość i świątynie na wodzie

Bali to przede wszystkim niesamowita kultura. Świątynia Pura Ulun Danu Bratan, położona na jeziorze wewnątrz krateru wygasłego wulkanu, wygląda jak z bajki, gdy rano spowija ją mgła. Mieszkańcy wyspy są niezwykle uśmiechnięci i codziennie składają małe dary (canang sari) przed swoimi domami. Ta atmosfera spokoju udziela się każdemu, nawet największemu pracoholikowi.

Ciemna strona raju?

Żeby być szczerym: Bali to też ogromne korki, skutery jeżdżące po chodnikach i niestety spore ilości plastiku na niektórych plażach. Jednak jeśli zboczycie z głównych turystycznych szlaków, znajdziecie ukryte wodospady i puste plaże z białym piaskiem.

Bali nie jest idealne, ale ma w sobie magię, której nie da się podrobić. To idealne miejsce, by się zatrzymać, pomyśleć i… Just Go!